ચાર્મી ની વાત


આવ અહીં

આવ જો અહીં, તારી ઉદાસ આંખો માં ખુશીના શમણા સરજી દઉં
પળ બે પળ તું બેસ નદીની પાળ,સ્મૃતિપટ પર મારી યાદો વાવી દઉં
ફરી પછી વળીને આવે આજ નદીની રેત માં, એવી પ્રિત તને દઉં,….. આવ જો.

થંભાવ એક ક્ષણ તારા જો પગને મુજ આંગણ, પ્રિતપાયલ બાંધી દઉં
પલળેલા તારા પ્રિત-પાલવ માં, આપણા પ્રેમની ગોષ્ઠી ગુંથી દઉં,……..આવ જો.

ઉરના તંરગને લાવી ઊંમંગ થી અવસર માં, ચાર ફેરા ફરાવી દઉં
તારો જો હોય હાથ મારા હાથમાં, આ ધર ને ધરથી “સ્વર્ગ” બનાવી દઉં…આવ જો.

ચાર્મી

અમે બાજી લગાવી જાનની ને પાછા હટી ગયા

મળતા તા માનવ મેળા માં એમા એકલા રહી ગયા,


ખુદને મુક્યા અમે ચરવાને કે પાછા ભવરમાં પડી ગયા

ઊંચેથી મુકીતી સીડી ચડવાને જોયું તો બીજાઓ ચડી ગયા,

નિક્ળ્યાતા પ્રુથ્વીને જાણવાને ફરીને પાછા કેન્દ્ર બિંદુમાં જડી ગયા

પછી વિચાર્યુ અમે કે પુરૂ આયખું અમે “હું” માં જ પતાવી ગયા,


છેડી દીધી લડાઇ અમે જવાની ના જોશમાં કે એમાં પોતાના ગુમાવી ગયા

જીત્યા જ્યારે જગ ત્યારે અમે ખુદ અમારા થી પણ અળગા રહી ગયા

જીવનની છેલ્લી સંધ્યાએ બેઠા સરવાળા માંડવા કે ભણેલ ગણિત ભુલી ગયા…

ચાર્મી


મુલાકાતો થતી રહેશે અહીં,
કાયમ એ ઘડીયો રહેતી નથી,
કયારેક હું રહું કયારેક તું રહે,
મિલનની એ વેળા હવે સજતી નથી…..

ચાર્મી

મૈત્રી,મીલન,જુદાઈ,
રહી જાય છે ફ્કત સંભારણા,
યાદ આવું હૂં તો પધારજો મુજ આંગણ,
આવકારશે દીલ પ્રેમ,સ્નેહ,લાગણી થકી.

ચાર્મી

પથરાયેલા છે પ્રકાશ ને દિવો શોધું છું.
ઓલવાયેલ છે રાખ તોપણ માણસ શોધું છું,

ભવરમાં છે કશ્તી ને છતા કીનારો શોધું છું
ભીતરમાં છે દર્દની સંવેદનાને તો પણ સંબધ શોધું છું,

પક્ડી ને દરિયા ની રેત મુઠ્ઠીમાં સરવાળા શોધું છું
ગુમાવ્યું છે જાજું છતા પણ મેળવેલની કિંમત શોધું છું,

ઊભી છૂં આજ ક્ષિતિજ પર વિરહની વેદના શોધું છું
ઘડી ભર તારાને મારા સંબધની કડી શોધું છું,

આ બધા કરતા જીવું હું તારા જ નામમાં એ ક્ષણ શોધું છું
કે ફરી પાછું સ્વપ્ન નું એ “ચાંદ” તારા માં ઘર શોધું છું

ચાર્મી

હું સ્ત્બ્દ્ધ છું
કારણ નિશબ્દ છું,

હું શુન્ય છું કારણ
સૌ મુલ્યોનો આધાર છું,

હું ક્લ્પ્ના માં છું
કારણ દર્દ થી યથાર્થ છું,


હું નિશાચર છું કારણ
દીન માં સામ્ય છું,

હું અશ્રુમાં છું કારણ

તમારા માં શામિલ  છું,

હું નિશબ્દ છું કારણ
નિસ્વાર્થ પ્રેમ માં છું…..!

ચાર્મિ