નવેમ્બર 2008


લોકોને થતો હોય છે વારંમવાર પ્રેમ, આમ તો પ્રેમ નું બીજુ નામ છે વ્હેમ

દરેક ચહેરો ગમે અને, લાગણીઓ ઉમટે વંટોળીયાની જેમ

દરેક વખતે થતો હશે કે કેમ? પુછતા જવાબ મળે આમ ને તેમ

લાગણીને ન વેડફો ગમે તેમ, કશુંય નહી રહે એમનું એમ

લોકોને થતો હોય છે વારંમવાર પ્રેમ, આમ તો પ્રેમ નું બીજુ નામ છે વ્હેમ

પરિન્દ

Advertisements
આવ અહીં

આવ જો અહીં, તારી ઉદાસ આંખો માં ખુશીના શમણા સરજી દઉં
પળ બે પળ તું બેસ નદીની પાળ,સ્મૃતિપટ પર મારી યાદો વાવી દઉં
ફરી પછી વળીને આવે આજ નદીની રેત માં, એવી પ્રિત તને દઉં,….. આવ જો.

થંભાવ એક ક્ષણ તારા જો પગને મુજ આંગણ, પ્રિતપાયલ બાંધી દઉં
પલળેલા તારા પ્રિત-પાલવ માં, આપણા પ્રેમની ગોષ્ઠી ગુંથી દઉં,……..આવ જો.

ઉરના તંરગને લાવી ઊંમંગ થી અવસર માં, ચાર ફેરા ફરાવી દઉં
તારો જો હોય હાથ મારા હાથમાં, આ ધર ને ધરથી “સ્વર્ગ” બનાવી દઉં…આવ જો.

ચાર્મી

as

વિના વાદળે, વિજળી ગરજતી નથી

હૃદય પાસે કારણો હોય છે, જે બુદ્ધિ સમજતી નથી

આફતો નું કારણ આપણેજ, વિધાતા સરજતી નથી

યાદ આવે ને ડૂમો બાઝે, આંખ અમસ્તી વરસતી નથી

પરિન્દ

મીત્રો,આવતી કાલે મારી સત્રાંત કસોટી શરુ થાય છે, વ્યાવસાયીક વ્યસ્તતાને કારણે વાંચન થયુ નથી એટલે પરીક્ષા મા શું લખુ એવી અવઢવ મન માં શરુ થઈ અને એક કવિતા ઉગી, આપના આસ્વાદ માટે રજુ કરુ છુ. મારી જેવી અવઢવ આપને પણ થઈ હશે

ઉતિર્ણ કેમ કરુ આ કસોટી?

થાક્યો હું મન થી જાત ઘસોટી

આશાની  ન એકેય બારી દીસતી

સવાલોની મગજમારી ચારેબાજુ થી ભીંસતી

વિષયોની યાદ આવતા ચડે શ્વાસ

ભાંગી ને ભુક્કો થઈ જાય આત્મવિશ્વાસ

ક્યાંથી આવી ચડી આ જંજાળ

કેમ કરી તોડું આ માયાજાળ

ઉતિર્ણ કેમ કરુ આ કસોટી?

થાક્યો હું મન થી જાત ઘસોટી

પરિન્દ

આપણા આજના કવિ શ્રી મેહુલભાઇ દવે રાજકોટ જીલ્લાના નિવાસી નાયબ કલેક્ટર છે,
અને ઘણા વર્ષો થી વહીવટી સેવા માં કાર્યરત છે, કાર્યની અતી વ્યસ્તતા હોવા છતા
પણ સુંદર સાહીત્ય સર્જન કરે છે,

હું પ્રેમ નો પ્રવાહ છું  હું ‘અલખ નો અંશ’ છું

ઉખેડી શકો તો ફેંકો  હું ‘અંગદ નો વંશ’ છું

રાખમાંથીયે બેઠો થઇશ હું ‘હુમા’ નું મુળ છુ

અંત: મેલું ક્યાં કર્યુ?  હું ‘કબીર નું કુળ’ છું

જોગણ થઈ જીવી શકુ  હું ‘મીરાનું મલીર’ છું

કરમાં કરતાલ લઈ શકું હું ‘નરસૈયાનું હીર’ છું

શ્યામ સમીપે સદા રહું હું ‘સૂરદાસનો સૂર’ છું

સદા અજપાજપ જપ્યા કરું હું ‘નારાયણનું નૂર’ છું

શ્રી મેહુલભાઈ દવે

નિવાસી નાયબ કલેક્ટર, રાજકોટ

ગુજરાતી ગઝલના શિરમોર સમા ગઝલકાર આદરણીય આદિલ મન્સૂરી સાહેબનું ન્યુજર્સી ખાતે દુ:ખદ નિધન થયું છે. તેમના નિધનથી ગઝલક્ષેત્રે ન પૂરાય તેવી ખોટ પડી છે. ઇશ્વર તેમના આત્માને પરમ શાંતિ આપે તેવી  પ્રાર્થના.

ઝરણું

પડતું મુકુ તારા ખોળામાં, ને હે માં તુ ઝીલી લે
પાષાણ ભેદી ને આવું, ને ખળખળ ગીતો ગાઉં

હતી જુદાઈ વરસો વરસની,મળ્યા ત્યારે જીવી લે
પથ્થર પણ બની જાય ભગવાન જલ પ્રપાત થી

શબ્દ ના હથોડા વાગે હજાર ન બને મન થી માનવી
હું છું મુગ્ધતા નુ ગાન તુ ગણગણી લે

પરિન્દ

આગામી પૃષ્ઠ »