ક્લ્પેશભાઈ ની રચના મે તેમના બ્લોગ પર જોઈ અને, ગમતા નો ગુલાલ કરવાની ઈચ્છા રોકી ન શક્યો, આપ પણ માણો સુંદર રચના.
પ્રેમ તો પ્રેમ છે.
શાને પૂછો એ કેમ છે.

ન ઘટે, ન ખૂટે.
બસ, સતત વહેતો રહે એમ છે.

ન કરે વાયદો, ન જુએ ફાયદો
વહેવાર સાથે એને ક્યાં બને એમ છે.

કારણ બતાવે એ તો નર્યો વ્હેમ છે.
બહાનાની જરૂર પ્રેમને કેમ છે.

શ્રી કલ્પેશ સોની

તેમના બ્લોગની મુલાકાત લેવા માટે નીચેની લિંક પર ક્લિક કરો

http://vicharo.com/

આપ અચુક મુલાકાત લેતા રહેશો એવી અભ્યર્થના

પરિન્દ

તારા વિના વ્હાલના ટોળા ટળવળે,

આંખો માં ઇચ્છાના સાપોલીયા સળવળે,

આયખા માં નથી આંસુ સિવાય કાંઇ,

મારા હ્ર્દય માં, તારી જ છબી ઝળહળે,

તુ ના હોય,તો દિવસો જશે નહી મારા,

તારુ સ્મરણ મારી નાડીઑ માં હશે પળેપળે

પરિન્દ

લોકોને થતો હોય છે વારંમવાર પ્રેમ, આમ તો પ્રેમ નું બીજુ નામ છે વ્હેમ

દરેક ચહેરો ગમે અને, લાગણીઓ ઉમટે વંટોળીયાની જેમ

દરેક વખતે થતો હશે કે કેમ? પુછતા જવાબ મળે આમ ને તેમ

લાગણીને ન વેડફો ગમે તેમ, કશુંય નહી રહે એમનું એમ

લોકોને થતો હોય છે વારંમવાર પ્રેમ, આમ તો પ્રેમ નું બીજુ નામ છે વ્હેમ

પરિન્દ

પ્રતિ કાવ્ય

જીવનમાં એક વાર થાય એને કહેવાય પ્રેમ, અને વારંવાર થાય એને તો કહેવું પડે શેઈમ શેઈમ, અને બંધ કરો આ ગેમ….

દરેક ચહેરો ગમે અને લાગણીઓ ઉમટે વંટોળિયાની જેમ એ તો ચાલે કેમ?

દરેક વખતે થતો હશે કે કેમ? એવું પુછતા જવાબ આપો છો આમ ને તેમ, ભાઇ મારા શું છે તમારી નેમ?

લાગણીને ન વેડફો ગમે તેમ, કશુય નહી રહે એમ નું એમ, તો શાને બગાડો છો ટેમ

વારંવાર પ્રેમ જેવુ જગમાં છે નહી કશું, સઘળા છે મનના વ્હેમ, માટે બગાડશો નહીં તમારો કિમતી ટેમ

શિશિર શેઠ

તમે તો વાતો કરી અમે થઈ ગયા બદનામ

પરિન્દ

દરેક ચહેરો ગમે અને, લાગણીઓ ઉમટે વંટોળીયાની જેમ

દરેક વખતે થતો હશે કે કેમ? પુછતા જવાબ મળે આમ ને તેમ

લાગણીને ન વેડફો ગમે તેમ, કશુંય નહી રહે એમનું એમ

લોકોને થતો હોય છે વારંમવાર પ્રેમ, આમ તો પ્રેમ નું બીજુ નામ છે વ્હેમ

પરિન્દ

આવ જો અહીં, તારી ઉદાસ આંખો માં ખુશીના શમણા સરજી દઉં
પળ બે પળ તું બેસ નદીની પાળ,સ્મૃતિપટ પર મારી યાદો વાવી દઉં
ફરી પછી વળીને આવે આજ નદીની રેત માં, એવી પ્રિત તને દઉં,….. આવ જો.

થંભાવ એક ક્ષણ તારા જો પગને મુજ આંગણ, પ્રિતપાયલ બાંધી દઉં
પલળેલા તારા પ્રિત-પાલવ માં, આપણા પ્રેમની ગોષ્ઠી ગુંથી દઉં,……..આવ જો.

ઉરના તંરગને લાવી ઊંમંગ થી અવસર માં, ચાર ફેરા ફરાવી દઉં
તારો જો હોય હાથ મારા હાથમાં, આ ધર ને ધરથી “સ્વર્ગ” બનાવી દઉં…આવ જો.

ચાર્મી

^{વિના વાદળે, વિજળી ગરજતી નથી}

^{હૃદય પાસે કારણો હોય છે, જે બુદ્ધિ સમજતી નથી}

^{આફતો નું કારણ આપણેજ, વિધાતા સરજતી નથી}

^{યાદ આવે ને ડૂમો બાઝે, આંખ અમસ્તી વરસતી નથી}

^{પરિન્દ}

ઉતિર્ણ કેમ કરુ આ કસોટી?

થાક્યો હું મન થી જાત ઘસોટી

આશાની  ન એકેય બારી દીસતી

સવાલોની મગજમારી ચારેબાજુ થી ભીંસતી

વિષયોની યાદ આવતા ચડે શ્વાસ

ભાંગી ને ભુક્કો થઈ જાય આત્મવિશ્વાસ

ક્યાંથી આવી ચડી આ જંજાળ

કેમ કરી તોડું આ માયાજાળ

ઉતિર્ણ કેમ કરુ આ કસોટી?

થાક્યો હું મન થી જાત ઘસોટી

પરિન્દ

હું પ્રેમ નો પ્રવાહ છું  હું ‘અલખ નો અંશ’ છું

ઉખેડી શકો તો ફેંકો  હું ‘અંગદ નો વંશ’ છું

રાખમાંથીયે બેઠો થઇશ હું ‘હુમા’ નું મુળ છુ

અંત: મેલું ક્યાં કર્યુ?  હું ‘કબીર નું કુળ’ છું

જોગણ થઈ જીવી શકુ  હું ‘મીરાનું મલીર’ છું

કરમાં કરતાલ લઈ શકું હું ‘નરસૈયાનું હીર’ છું

શ્યામ સમીપે સદા રહું હું ‘સૂરદાસનો સૂર’ છું

સદા અજપાજપ જપ્યા કરું હું ‘નારાયણનું નૂર’ છું

શ્રી મેહુલભાઈ દવે

નિવાસી નાયબ કલેક્ટર, રાજકોટ

ગુજરાતી ગઝલના શિરમોર સમા ગઝલકાર આદરણીય આદિલ મન્સૂરી સાહેબનું ન્યુજર્સી ખાતે દુ:ખદ નિધન થયું છે. તેમના નિધનથી ગઝલક્ષેત્રે ન પૂરાય તેવી ખોટ પડી છે. ઇશ્વર તેમના આત્માને પરમ શાંતિ આપે તેવી  પ્રાર્થના.